Un wenn de nu Karriere mokt?

Mien Fru un ik hebbt in't Blatt mol wedder wat vun unse Präsident Christian Wulff leest. Gifft ja meist keeneen Dag, wor nich noch wat rutsuuert, wat he jichtenswann ümsünst kregen hett oder achteran betahlt oder anners wat. Magst ja meist gar nich mehr op henhöörn. Man nu hett mien Fro vertellt, dat uns Postbüddel sik in de Kommunalpolitik versöken will. "Hä? Un wat hett uns Postbüddel nu mit Wulff to doon?", fraag ik ehr. Un denn kümmt se mit ehr Logik. "Överlegg doch mol, Hein. De hebbt doch ok Fachkräftemangel in de Politik und so manch een kümmt gauer in de eerste Reeg, as een dat denken kann. Wenn uns Postbüddel nu anfangt bi de Stadtpolitik un he stiggt op de Karriereledder na boven, denn geiht he eerst in de Landespolitik, denn geiht he na Berlin und batz warrt he Bundespräsident. Kannst gar nich so gau kieken, denn is he de wichtigste Mann in't Land." "Ja, un denn?", wull ik weten. "Un denn fangt de all an, in em sien Vergangenheit to stöbern un dat ünnerste na boven to kehrn." "Ik weet jümmers noch nich, wat du mi seggen willst." "Överlegg doch mol. Ik heff em to Wiehnachten Geld tosteckt. Af un an  kriggt he 'n Buddel, wiel he jümmers pingelt un de Post nich jichtenswor hensmieten deiht. Warrt dat denn, wenn he eerst Bundespräsident is, as Bestechung rekent?" Dar is wat an. Tja, leeve Postbüddel, överlegg di dat man leever noch mol mit de politsche Opstieg.